Zastanawiam się tylko jak to jest, że Facebook jakoś nie czyści kont ewidentnie założonych na próbę lub dla żartu. Np. na Facebooku występuje 20 osób pod nazwiskiem Ciocia Klocia.

Prawdopodobnie przyczyną blokady konta była zbyt duża ilość akceptacji znajomych w jednym czasie. Bardzo wiele osób prosiło o dodanie od grona znajomych Fundacji Canis. Akceptowaliśmy je co jakiś czas, jak się nazbierało. Prawdopodobnie robot Facebooka uznał to za fałszywe konto założone w celu zbierania listy adresowej. Tak się domyślam, choć nigdy się nie dowiemy jak było naprawdę.

Nie mogę znaleźć żadnego kontaktu, czy emaila gdzie można by napisać do Facebooka w tej sprawie. Więc pozostaje jedynie założyć nową stronę.

Staram się być jak najbardziej grzeczna i taktowna. Tłumaczę, że po prostu takie są realia i nic na to nie można poradzić.

Nie ma służby, która przyjeżdża i pomaga zwierzętom.
To znaczy, jedyne co może zrobić służba to odłowić zwierzaka i zabrać do schroniska. Po co dzwonić do administracji lub spółdzielni mieszkaniowej. Urzędnicy nie mają w zakresie obowiązków sprzątania po kotach. Jeśli znajdzie się osoba kochająca zwierzęta, będzie się starała stworzyć im schronienie. Są tacy ludzie. Ale rzadko.

Pomyślałam w tym momencie: dlaczego ja się w ogóle tłumaczę? Dlaczego niemal przepraszam, że w Polsce (na świecie zresztą też) są takie realia i trzeba się z tym pogodzić. Jak ktoś lituje się nad zwierzętami to musi sam się nimi zająć a nie oczekiwać że ktoś inny to zrobi za niego.

Uważamy, że to źle, że nie ma instytucji państwowej, która zajmuj się zwierzętami (z wyjątkiem schronisk). Ubolewamy, że państwo nas nie wyręcza.

Ale czy to na pewno jest źle???

Marks, Engels i Lenin uważali, że tzw. „lud” był za głupi i niezaradny żeby się sam zorganizować i rządzić. Obalono tych tzw. „lepszych” czyli wyższe klasy, które rządziły ludem. I zastąpiono ich systemem, który tak naprawdę jeszcze bardziej ubezwłasnowolniał lud niż dawna arystokracja. Lata komunizmu nauczyły nas, że nie możemy sami nic zrobić. Musi być instytucja, która zrobi coś za nas. Ludzie się przyzwyczaili dbać o własne mieszkania, a otocznie to już nie, bo to nie nasze bo to państwowe.

Ponadto komunizm gloryfikował uprzemysłowienie. W czasach mojego dzieciństwa dymiące kominy nie były symbolem czegoś złego – był to cudowny symbol czegoś wspaniałego – uprzemysłowienia, które jest zbawieniem dla nas wszystkich. O środowisku nikt nie myślał.

Środowisko to było coś co przeszkadza. Pamiętam jak moja babcia walczyła z drzewem, które zasłaniało światło i gołębiami, które brudziły na balkonie.

Wiele się zmieniło od czasu upadku komunizmu ale nie wszystko. A szczególnie marnie to idzie, jeśli chodzi o środowisko naturalne. Jakoś nie umiemy sobie uświadomić, że wszystko wokół jest nasze i że powinniśmy o to sami dbać.

Wszystkim żyłoby się lepiej, gdybyśmy rozszerzyli granice naszej troski poza nasze prywatne mieszkanie na kamienice, ulicę, dzielnicę i dalej.
Dobrze by było gdybyśmy mieli poczucie, że nasze otoczenie, sąsiedzi, koty w piwnicach, rośliny na podwórku są nasze i warto o nie dbać bez poczucia, że „co ty z tego masz? po co się mieszać, to nie twoja sprawa”. Można pomóc chorej sąsiadce wyprowadzić psa, zrobić zakupy czy posprzątać. Można posadzić roślinki w ogródku. Można zapewnić kociej rodzinie budkę w piwnicy i sprzątać aby było czysto i nie śmierdziało.

Liczmy, że kiedyś to się zmieni.

Ale póki co nadal tkwimy w sposobie myślenia rodem z komuny, kiedy to gloryfikowało się uprzemysłowienie i dymiące kominy, a środowisko naturalne traktowało za coś co tylko przeszkadza (ptaki brudzą, koty śmierdzą, drzewa zasłaniają światło itp).

Póki co dostałam kolejny email od pani, która chciałaby pomóc staruszkom karmiącym koty. Uświadomiłam ją, że nie nikogo kto przyjedzie i zrobi to za nią, że musi sama odłowić koty do sterylizacji. Okazało się, że pani rozumie pomoc jako zawiadomienie jakiejś instytucji, która przyjedzie i coś zrobi.

• Wścieklizna – głównym nosicielem są lisy. Zaś psy są poddawane obowiązkowemu szczepieniu na wściekliznę.
• Kampylobakterioza – Campylobacter jejuni jest jednym z przyczyn biegunki u ludzi. Psy są nosicielami tej bakterii bez symptomów choroby. Występuje ona u 50 proc. psów dorosłych, i do 75 proc szczeniaków.
• Salmonella – psy zarażają się w szczególności przez surowe mięso i podroby, natomiast karma produkowana przemysłowo jest znacznie bezpieczniejsza. Około 10 proc. przypadków biegunki spowodowanej salmonellą jest spowodowane bezpośrednim kontaktem z psami, kotami i gadami. Można się od tego ustrzec myjąc ręce po kontakcie z psami.
• Grzybice skórne – grzybice odzwierzęce, to tak zwane mikozy. Najczęściej zdarzają się grzybice skórne. Ich objawem są okrągłe lub owalne plamy z krótkimi odłamanymi włosami i szarobiałymi, mącznym łuskami, na owłosionej skórze głowy. Mogą też występować na innych częściach ciała. Można się zarazić przez bezpośredni kontakt ze zwierzęciem.

  Drugą chorobą grzybiczną jest Trichophytie. Typowymi objawami choroby są wypryski wielkości soczewicy, trochę wypukłe, zaczerwienione, łuszczące się i swędzące, rozprzestrzeniające się za zewnątrz (czerwona obwódka) i gojące się od wewnątrz.

• Jednokomórkowce – pierwotniaki u psów to Cryptoporidiose i Giardia lamblia. Jest to choroba brudnych rąk. Choroba objawia się wodnistymi biegunkami, połączonymi z silnymi bólami brzucha. W przypadku Giardia lamblia choroba może przebiegać bezobjawowo.
• Pasożyty wewnętrzne – pasożyty jelitowe, tasiemiec lisi, psi i Toxocariasis. Do zakażenia tasiemcem dochodzi przez połknięcie jaj. W przypadku zakażenia tasiemcem lisim symptomy mogą pojawić się po 10-15 latach. Najczęściej są to bóle w górnej części brzucha.
  Tasiemiec psi powoduje tworzenia się cyst w wątrobie, płucach, śledzionie i otrzewnej.
  Toxocariasis może rozwijać się u ludzi również po doustnym przyjęciu jaj tasiemca psiego. Występują symptomy jak gorączka, bóle brzucha, kaszel i słabe przybieranie wagi ciała.

Zapobieganie infekcjom

Aby zapobiec infekcjom należy zachowywać higienę. Legowiska, koszyki, kocyki, naczynia do karmy i do picia jak również zabawki powinny być prane, myte. Codziennie należy myć miski do karmy i wody.

Aby uniknąć zarażenia ważne są:

• kompletne szczepienia
• systematyczne usuwanie pcheł, kleszczy, wszy i roztoczy
• wizyty w lecznicy weterynaryjnej w przypadku oznak choroby,
• regularne odrobaczanie,
• spacery i świeże powietrze,
• regularne czyszczenie i dezynfekcja miejsc przebywania.

Ryzyko z posiadania zwierzaka można znacznie zmniejszyć przez zachowania odpowiedniej higieny.
Jednocześnie szeroko zakrojone i wieloletnie badania wykazały, że osoby posiadające zwierzęta odwiedzają lekarza 10% rzadziej. Dlatego w rezultacie korzyści z posiadania zwierzęcia znacznie przewyższają ryzyko.

Przeprowadzono również badania statystyczne na podstawie ankiet wypełnianych przez ludzi mających i nie mających zwierząt.

Jako korzyści z posiadania zwierzęcia wymieniano radość życia, przyjemność płynącą z opieki nad nim. Właściciele zwierząt byli też zadowoleni z większej sprawności fizycznej oraz większych możliwości kontaktów z innymi ludźmi. Te aspekty mają korzystny wpływ na nasze zdrowie. Więź ze zwierzęciem ma terapeutyczne działanie na ludzi.

Autorzy Weber i Schwarzkopf zaprezentowali w swojej książce, że dla dobrego samopoczucia i satysfakcji z życia istotne są sensowne zadania, korzystne społeczne otoczenie jak również pokonywanie stresu. Opieka nad zwierzętami i przebywanie z nimi jest postrzegane jako sensowne zajęcie i daje poczucia bycia potrzebnym. Zwiększa się wiara w siebie i szacunek dla siebie samego, więcej uwagi przywiązuje się nawet do własnych warunków życiowych oraz potrzeb, i lepiej dba się o siebie samego!

Kontakt fizyczny przez głaskania i obserwację zwierzęcia pomagają zniwelować agresję, zwalczyć stres. Obecność psa zmniejsza strach.

Badania pokazują, że starzy ludzie czuli się często samotni i niepotrzebni. Poczucie to zmieniało się gdy adoptowali psa, co z kolei miało bardzo pozytywny wpływ na odczuwanie własnego stanu zdrowia.

39 proc. seniorów czuło się z psem bardzo zdrowo, a 87 proc. deklarowało, że ich jakość życia uległa wyraźnej poprawie odkąd posiadają psa. W grupie porównawczej bez psa jedynie 10 proc. ankietowanych deklarowało, że ich stan zdrowia jest bardzo dobry.

Wydaje się, że utratę kochanego człowieka znoszą lepiej ludzie posiadający zwierzęta od ludzi bez zwierząt.

Jeśli rodzina zdecydowała się wspólnie na psa, wówczas zauważalny jest wyraźny wzrost wspólnej radości i przyjemności. Powszechnie wiadomo jest również, że zwierzęta domowe mają często pozytywny wpływ na rozwój dzieci.

Wyprowadzanie psa na spacer zwiększa aktywność fizyczną. Właściciele zwierząt mają też więcej kontaktów społecznych.

Inni badacze dowiedli, że posiadacze psów mają korzystniejszy poziom cholesterolu i tłuszczu w krwi, więcej ruchu oraz przyjmują mniej leków.

W tym artykule niestety pominięto ważną sprawę.

Otóż ludzie uważają że jak się chce opiekować zwierzętami to trzeba kupić gospodarstwo na wsi. Sama mam 20 kotów i ciągle słysze od rodziny ze powinnam mieszkać na wsi.

Ludzie, którzy wyprowadzają się na wieś, rzeczywiscie przeważnie kończą tak jak w tym artykule. Ale nie tylko dlatego że mają zbyt dobre serce!!!

Przyczyną tego jest podrzucanie!!!

Wiadomość, gdzie mieszka ktoś kochający zwierzęta szybko się rozchodzi. Ludzie protestują, głownie z powodu szczekania psów i hałasu. Z drugiej strony masowo podrzucają zwierzęta.

W blokach podrzucenie zwierzęcia komuś jest dość utrudnione, zwłaszcza że obecnie wszędzie są domofony itp.

A na wsi wystarczy przywiązać psa do płota czy nawer przerzucić przez ogodzenie.

To jest przyczyna dla której osoby o dobrym sercu mają wkrótce ogromną ilość zwierząt, z którą ledwie dają sobie radę.

Moim zdaniem problem bezdomnych psów można byłoby stopniowo rozwiązać.
- szeroko zakrojona akcja sterylizacji – darmowo lub rabatowo dla kazdego, biedny czy bogaty
- promocja sterylizacji, zachęcanie np. w popularnych serialach
- zniechęcanie do zarabiania na hodowlach zwierząt rasowych. Powinno być to obłożone takimi utrudnieniami, żeby taki biznes się przestał opłacać.